Lukianos, grecki retoryk z II w. n.e. opisał Rzym jako „okruchy raju”, XV wieczny uczony z Toskanii Gian Francesco Poggio Bracciolini, piszący wiele stuleci później, nazwał Rzym miastem ‚najpiękniejszym i najwspanialszym ze wszystkich jakie były i będą”. Angielski poeta Percy Bysshe Shelley powiedział na początku XIX wieku, że wrażenie, jakie robi „to majestatyczne miasto..przeważa wszystko, czego doświadczyłem w mych licznych podróżach” Te opinie przetrwały przez wieki i ciągle mogą uchodzić za aktualne, pewnie poniekąd dzięki rzymskim placom i placykom. Zarówno tym wielkim jak i malutkim, ukrytym gdzieś w zaułkach wąskich uliczek. Place gdzie można przysiąść, napić się kawy czy po prostu zamyślić i popatrzyć w słońce. Jest ich mnóstwo i każdy piękny.

Piazz di Spagna

Piazza di Spagna

Piazza di Spagna – od co najmniej czterech wieków ten wspaniały plac o nieregularnym kształcie z nie włoskimi palmami stanowił serce niearcheologicznego Rzymu.  Długi plac, którego ozdobą jest jedna z atrakcji miasta, – Scalinata (Schody Hiszpańskie), otrzymał swą obecną formę w wyniku wielu wydarzeń. Papieże zlecali najlepszym artystom projektowanie ważnych punktów w mieście, Francuzi sfinansowali budowę trzyczęściowych schodów, a Hiszpanie, rywalizujący z nimi o względy papiestwa, zbudowali Palazzo di Spagna, imponujący gmach ambasady przy Stolicy Apostolskiej.

Schody hiszpańskie,

Scalinata della Trinita dei Monti, czyli Schody Hiszpańskie, mają błędną nazwę. Zanim tuż obok otwarto ambasadę Hiszpanii, plac ten zwano Piazza di Francia. Schody zaprojektował Francesco de Sanctis. Zbudowano je w latach 20 ubiegłego wieku, by zastąpić ścieżkę łączącą plac z uroczym francuskim kościołem Trinita dei Monti o podwójnej dzwonnicy i podwójnych schodach frontowych. Na szczycie schodów stoi właśnie kościół  św. Trójcy, zbudowany według projektu Carla Maderny. Pieniądze na budowę 138 stopni z trawertynu (koszt 24 tys. skudów) zapisał na ten cel w testamencie XVII – wieczny francuski dyplomata. Tę niebagatelną sumę zwiększyła darowizna ówczesnego króla Francji, turystów. udwika XV. Schody, które stały się ulubionym miejscem spotkań młodzieży, zarówno miejscowej jak i turystów. Co roku 8 grudnia papież odwiedza południowy skraj placu, gdzie składa wieniec pod figurą Marii Panny, stojącą na szczycie rzymskiej kolumny, ustawioną tam w XIX wieku dla upamiętnienia przyjęcia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu.

Trinita dei Monti

Dzwonnica z kościoła św. Trójcy

Za kolumną stoi XVII wieczny Palazzo di Propaganda Fide, w którym mieści się watykańska Kongregacja ewangelizacji narodów. Gmach, uważany za architektoniczne arcydzieło,stanowi efekt rywalizacji dwóch największych architektów tamtych czasów – Berniniego i Borrominiego. Bernini zaprojektował fasadę od strony placu, natomiast jego artystyczny przeciwnik fasadę od strony ulicy Via Propaganda Fide.

Kolumna

Piazza di Spagna to równocześnie serce głównej dzielnicy handlowej i świata mody Rzymy. Co roku w lipcu są tutaj organizowane wielkie pokazy mody, największych kreatorów mody. Schody są wówczas pokryte czerwonym dywanem i mnóstwem kwiatów. Tutaj swój pokaz miała również nasza Ewa Minge. W czasach Karola Dickensa Schody Hiszpańskie były miejscem spotkań modelek pozujących malarzom.  Via dei Condotti rozpoczynająca się na przeciwko schodów, to główna ulica handlowa Rzymu. Zakupów raczej w tej cześci Rzymy nie zrobimy, no chyba, że ktoś bardzo marzy o kreacji od Diora, Dolce & Gabana, Prady itd. Ulice wokół są najelegantsze, najmodniejsze i najdroższe 🙂

DSC_0465

Dojazd metrem: linia A, stacja Spagna.

Piazza del Popolo. Ta ogromna otwarta przestrzeń stanowi echo monumentalnego stylu architektury Paryża i jest zapewne jednym z najbardziej imponujących placów Rzymie. Tym bardziej, że plac jest zamknięty dla ruchu samochodowego. Nazwa Piazza del Popolo pochodzi od kościoła Santa Maria del Popolo. Zawsze był to ważny punkt miasta – już w czasach starożytnych znajdowała się tutaj jedna z głównych bram miasta Murów Aureliana zwanej w starożytności Porta Flaminia.  Na placu również kiedyś lała się krew, gdyż dokonywano tutaj publicznych egzekucji – ostatnią wykonano w 1826. Jednak z architektonicznego punktu widzenia jest to przede wszystkim wytwór renesansu, baroku i klasycyzmu.

Piazza del Popolo

Piazza del Popolo

W 1589 r. papież Sykstus V przeniósł egipski obelisk, stojący na Circus Maximus na centralny punkt Piazza del Popolo, jest to obelisk wzniesiony przez Ramzesa II w Heliopolis, a do Rzymu sprowadził go w 10  r.p.n.e. cesarz Oktawian August.

Obelisk

Fundamenty dwóch bliźniaczych, barokowych kościołów, których obecność bardzo wzmacnia teatralny efekt placu, zostały położone w drugiej połowie XVII wieku. Choć kościoły wydają się jednakowe, ten po lewej , ma owalną kopułę a ten po prawej kopułę kolistą. W 1655 papież Aleksander VII zlecił Berniniemu wykonanie nowego wystroju fasady bramy Porta del Popolo dla uczczenia przybycia szwedzkiej królowej Krystyny, której przejście na katolicyzm uważano za wielkie osiągnięcie. Swój ostateczny klasycystyczny kształt plac zawdzięcza Valadierowi, który stworzył półkolistą strukturę, zamykając owalny plac, wprowadził fontanny i lwy. Osiągnął wspaniałą, niecodzienną mieszankę francuskiego monumentalizmu i rzymskiego nastroju. Efekt jest na prawdę oszałamiający.

Dojazd – Metro linia A, stacja Flaminio.

Piazza del Popolo

Piazza del Popolo

Piazza del Popolo

Piazza Navona to kolejny plac, który urzeka. Niektórzy mówią, że jest najładniejszy na świecie. Barokowy plac leży wewnątrz zarysu starożytnego rzymskiego stadionu. Budynki stojące wokół placu zbudowano na poziomie siedzeń Circus Agonalis, stadionu wzniesionego przez Cesarza Domicjana w 86 roku n.e. Papierze po powrocie z wygnania a Awinionu (1377) wybrali Watykan na swoją rezydencję i był to jednocześnie początek urbanistycznego rozwoju Rzymu. W 1477 r. papież Sykstus IV przeniósł z Kapitolu targ, który funkcjonował w tym miejscu przez następnych 390 lat. Do dziś ta tradycja przetrwała, choć w małym stopniu.

Piazza Navona0

Piazza Navona1

Dzisiejszy kształt placu zrodził się w latach 40 XVII w., gdy papież Innocenty X postanowił właśnie tu wznieść nową rodzinną rezydencję Palazzo Pamphili, w skład której wchodziły także bogato zdobione fontanny oraz kościół Sant’Agnese in Agone. W Palazzo Pamphilil obecnie znajduje się ambasada brazylijska. Z budową kościoła związana jest legenda. Zbudowani go w miejscu, gdzie 13 – letnia Agnieszka, chrześcijańska dziewczynka z IV w., która odrzuciła zaloty syna rzymskiego urzędnika, została podobno publicznie obnażona. Legenda mówi, że na skutek cudu jej włosy urosły tak szybko i były tak długie, że okryły jej nagość.

Piazza navona2

piazza Navona3

Wspaniałe barokowe fontanny na placu wiążą się z kolejną opowieścią o rywalizacji Berniniego z Borrominim. Ten drugi stracił zamówienie na centralną fontannę Czterech Rzek ponieważ rozsądniejszy, bardziej dyplomatycznie postępujący Bernini wkradł się w łaski Donny Olimpii, szwagierki papieża.Bernini wkomponował obelisk Agonale w imponującą fontannę Czterech Rzek. Obelisk ma 16,5 m wysokości i kiedyś zdobił świątynię Izis.

Dojazd – autobus 64,115,116,70,87,95.

Piazza Navona4

Piazza Navona5

Piazza della Rotonda. Władcą Rzymu zawsze było trudno utrzymać porządek na tym placu. Plac obecnie został zamknięty dla ruchu kołowego, ale niestety szaleją po nim motorynki w ilościach ogromnych :). W XIX wieku ładze usilnie próbowały usunąć z placu targ rybny i inne, stale tu powracające stragany z żywnością. Zdaniem wielu rzymian ironia sytuacji polega na tym, że tablica wmurowana przez papieża Piusa VII, który starał się oczyścić plac z „haniebnych sklepów” i „rzeczy o niewiarygodność brzydocie” wisi na domu, w którym mieści się jeden z najnowszych nabytków – fast food McDonalda !

Piazza della Rotonda

Piazza dela Rotonda

Piazza della Rotonda

Do dziś w Rzymie zachowało się 13 gigantycznych obelisków. Stanowią ozdobę najpiękniejszych placów w mieście i są częścią spuścizny kulturalnej Wiecznego Miasta.

U mnie wywołują refleksję, czy nie powinny wrócić do Egiptu?

Skomentuj