Amfiteatr Flawiuszów

Usiąść w kawiarni z widokiem na Coloseum – zawsze mi się marzyło.  Skoro z Roma Pass zaoszędziliśmy po 9 € na wstępie i jeszcze nie staliśmy w kolejce, mieliśmy czas i trochę „wolnej” gotówki na piwo z widokiem na …. 🙂

Colosseo (Koloseum) usytuowane w dolinie pomiędzy trzema z siedmiu wzgórz Rzymu, jest tą budowlą, którą od najdawniejszych czasów kojarzy się z „Wiecznym Miastem”. „Jak długo stoi Koloseum, stoi także Rzym; gdy upadnie Koloseum, upadnie i Rzym; gdy upadnie Rzym upadnie i świat” (Beda – kronikarz z VIII w.). Na szczęście koloseum ciągle stoi, choć naruszone „zębem” czasu. Po 2000 lat od zbudowania przez cesarza Wespazjana (69-79) na miejscu sztucznego jeziora, które Neron kazał wkopać, ciągle wrażenie Koloseum robi ogromne. Góruje nad ogromnym terenem wykopalisk – chyba największym we współczesnym świecie. Było budowane przez trzech cesarzy z rodu Flawiuszów. Jego właściwa nazwa brzmi „Amfiteatr Flawiuszów’.  Wespazjan został cesarzem rok po samobójstwie Nerona. Ponieważ Nerona nie szanowano postanowiono osuszyć jezioro i urządzić tam miejsce publicznych rozrywek. Amfiteatr, zbudowano prawdopodobnie za łupy ze Świątyni Jerozolimskiej. Kamienna budowla ma 189 m długości, 156 m szerokości i 48 m wysokości.  Z zewnątrz Koloseum składa się z trzech poziomów arkad, zwieńczonych czwartą kondygnacją, czyli attyką. Trzy piętra wzniesiono zgodnie z klasycznym porządkiem architektonicznym – poczynając od przyziemia – półkolumny doryckie, wyżej jońskie, najwyżej korynckie. Pod gzymsem najwyższej kondygnacji znajduje się 240 otworów, w które wsuwano belki podtrzymujące płócienny dach. Pojemność Koloseum ocenia się na 50-90 tysięcy widzów. Na każdym poziomie znajdowały się trzy rzędy siedzeń, które były rozdzielane zgodnie ze statusem społecznym i zawodowym Rzymian. Aren miała drewnianą podłogę pokrytą piaskiem, w  który wchłaniał krew i pot. Dzisiaj oczywiście podłogi już nie ma, ale dzięki temu wspaniale widać korytarze i tunele, które wówczas były ukryte. Służyły one do przeprowadzania sławnych osobistości aby unikały tłumów, tędy również wprowadzano zwierzęta i gladiatorów. W pionowych szybach trzymano zwierzęta w klatkach. Były to nie tylko lwy i tygrysy ale również hieny, słonie, hipopotamy, dzikie konie, losie, żyrafy i zebry. Gladiatorów, wybieranych spośród skazańców, niewolników i jeńców wojennych, dzielono na różne kategorie. Niektórzy walczyli w ciężkim rynsztunku, z mieczem i tarczą, inni mieli lekką broń w postaci sztyletów, jeszcze inni byli uzbrojeni tylko w sieci i trójzęby. Większość z nich ginęła. W miarę jak umacniało się chrześcijaństwo Koloseum traciło na znaczeniu. Ostanie walki odbywały się w początkach V wieku. W średniowieczu należało do rodziny Frangipane. Południowa część zawaliła się w 1349 roku podczas silnego trzęsienia ziemi. Przez ok. 400 lat, od polowy XIV do XVIII w., Koloseum służyło jako kamieniołom, z którego uzyskiwano bloki marmuru i trawertynu. dokonano wówczas wielu nieodwracalnych zniszczeń. Praktyce tej położył kres papież Benedykt I (1740-175), uznając Koloseum za miejsce uświęcone przelaną tam krwią męczenników za wiarę.

Acha … piwo w kafejce z widokiem na Koloseum – 11 € !!!

Arkady

Tunele

Odsłonięte tunele pod drewnianą podlogą

WIdok z góry

Współczesny gladiator :)

Koloseum

Koloseum

Koloseum

Koloseum z satelity

Skomentuj